سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )

93

درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )

مرگ حسرت وندامتى نيست ووحشت وهراسى در قبرها نيست وحزن واندوهى در روز رستاخيز نيست وگويا چنين است كه از درون قبرها بيرون مىآيند واز سر وصورتشان خاك ، پاك مىكنند ومىگويند : « سپاس خدايى را كه حزن واندوه از ما زدود همانا پروردگار ما بخشنده وپاداش دهنده است ، هم أو كه از فضلش ما را به سراى أقامت جاى داد جايى كه در آن هيچ رنج وخستگى به ما نرسد » 9 - امام رضا عليه السّلام فرمود : بهترين چيزى كه داناى از دوستان وياران ما ، پيشاپيش مىفرستد براي روز تهيدستى وتنگدستى وخوارى وبينوائيش ، فريادرسى أو در دنياست از مسكين وبينوايى از محبّين ما كه أو را از دست ناصبي دشمن خدا ورسولش نجات دهد ، از قبرش بر مىخيزد در حالي كه فرشتگان از كنار قبرش تا جايگاهش در بهشت الهى صف كشيده‌اند وبر بالهاى خود أو را حمل مىكنند مىگويند : آفرين ! خوشا به حالت ! اى دوركنندهء سگها از نيكان ! اى غيرتمند در راه امامان پاك ! . 10 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سه كس روز قيامت معذّب خواهند بود : آن كس كه صورت حيواني را ترسيم كند ، أو را شكنجه كنند تا در آن روح بدمد واين كار از أو هرگز نيايد ، وآن كس كه به دروغ خوابى بسازد ونقل كند أو را زجر كنند تا ميان دو حبّه جو گره زند والبتة اين كار را نتواند كرد ، وآن كس كه به سخن گروهى گوش سپارد وآنان بدان راضى نباشند ، در دو گوش وى آنك كه سرب مذاب است خواهند ريخت . 11 - جابر گويد : شنيدم رسول خدا صلَّى الله عليه وآله مىفرمود : روز قيامت سه طايفه به عرصهء محشر مىآيند وشكايت مىكنند : قرآن ومسجد وعترت پيامبر صلَّى الله عليه وآله . قرآن گويد : پروردگارا ! مرا تحريف وپاره پاره كردند ، ومسجد گويد : پروردگار ! مرا تعطيل كردند وحقّم را ضايع نمودند وخاندان پيامبر گويند : پروردگارا ! ما را كشتند وطرد كردند وآواره ساختند . در اين هنگام من به دو زانو مىنشينم تا داد اين سه را از دشمنانشان بستانم . خداى جلّ جلاله مىفرمايد : من خود به دادستانى سزاوارترم . 12 - جعفر بن محمّد عليهما السّلام از پدرش از جدش روايت كند كه فرمود : پيامبر صلَّى الله عليه وآله فرموده : روز قيامت بنده اى را مىآورند در پيشگاه خداى عزّ وجلّ پس أو را به آتش فرمان مىدهد . وى گويد : پروردگارا ! مرا به آتش فرمان دادى وحال آنكه قرآن خوانده‌ام ؟ ! پس خداوند گويد : بندهء من ! من به تو نعمت دادم اما نعمتم را سپاسگزار نبودى . گويد : پروردگارا ! به من چنين نعمتي دادى ومن تو را چنان شكرگزارى كردم